U.S. military response is wrong
and it won't work - Stephen Zunes

The magnitude of the initial U.S. airstrikes in Afghanistan raises legal, moral and practical questions.
The use of military force for self-defense is legitimate under international law. Military retaliation is not.
The use of heavy bombers against a country with few hard targets belies the Bush administration's claim that the attacks are not against the people of Afghanistan.
The airstrikes are punishing the wrong people -- the Afghan population.
They have already suffered through a 23-year nightmare: dictatorship, foreign invasion, civil war, competing warlords and fundamentalist rule.

The Afghan people are the first and primary victims of the Taliban, perhaps the most totalitarian regime within the Islamic world.
It is tragic that the United States is victimizing them further through a large-scale military operation that will almost certainly lead to widespread civilian casualties.
The strikes will also do little to root out terrorism.
The Taliban leaders may escape harm in their bunkers or in remote mountain outposts. And the strikes may gain some sympathy for the regime and even Osama bin Laden himself, as people under attack tend to rally around their leaders.
The Taliban regime in Afghanistan has given bin Laden and his supporters sanctuary, but this is not a typical case of state-backed terrorism.
As a result of bin Laden's personal fortune and elaborate international network, he does not need (and apparently has not received) direct financial or logistical support from the Afghan government. Destroying the limited government resources in Afghanistan, therefore, may not cripple bin Laden and his cohorts.
Al-Qaida is a decentralized network of underground terrorist cells operating throughout Central Asia, the Middle East and North Africa. It does not have much in the way of tangible targets that can be struck as if the United States were at war with a government.
To target Afghanistan seems to be more an act of catharsis than a rational strategy to enhance U.S. security.

In order to break up the terrorist cells and bring the terrorists to justice, the United States needs the cooperation of intelligence services and police agencies in a number of Muslim countries. If the ongoing attacks are seen to be excessive and innocent lives are lost, it will be politically difficult for these regimes to provide the United States with the level of cooperation needed.
To win the war against terrorism, we need to re-evaluate our definition of security. The more the United States militarizes the Middle East, the less secure we become.
All the sophisticated weaponry, all the brave fighting men and women and all the talented military leadership will not stop terrorism as long as our policies cause millions of people to hate us.

President Bush is wrong when he claims we are targeted because we are a "beacon for freedom.'' We are targeted because the support of freedom is not part of our policy in the Middle East, which has instead been based upon alliances with repressive governments and support for military occupation.
If the United States supported a policy based more on human rights, international law and sustainable development and less on arms transfers, airstrikes and punitive sanctions, we would be a lot safer.
America's greatest strength is not its far-flung military might but the fortitude and compassion of peace loving people and the democratic values they uphold.

Published Friday, Oct. 12, 2001, in the San Jose Mercury News
Stephen Zunes is an associate professor of politics and chair of the Peace & Justice Studies Program at the University of San Francisco.

Heviger dan tevoren
VS blijven Afghanistan bombarderen
Doel is verdrijven van de extremistische Talibaans
NRC, 16 oktober 2001

De bombardementen op Afghanistan zijn in alle hevigheid voortgezet. Ooggetuigen hebben gesproken over de zwaarste aanvallen tot nu toe.
Volgens de Amerikaanse minister van Defensie Rumsfeld zijn opnieuw pamfletten boven Afghanistan afgeworpen. Op een van die pamfletten staat een blanke militair die de hand schudt van een man in Afghaanse kledij. De VS hopen daarmee de steun van de bevolking te krijgen voor hun strijd tegen het terrorisme.

Commentaar WD 2001

Voor de 2e keer bevrijden de Verenigde Staten Afghanistan. De eerste bevrijding was gericht op de verdrijving van de communisten. Toen dat gelukt was mocht Afghanistan zich bevrijd noemen. Het Grote Kwaad was vernietigd en aan het 'kleine' kwaad van het fundamentalisme, de armoede en de vluchtelingenproblematiek werd verder niets gedaan.
Men kan zich afvragen of eenzelfde situatie zich nu niet voordoet. Het kwaad wordt vereenzelvigd met een vaag begrip, "terreur", dat door een primitief demoniseringsproces betekenisloos dreigt te worden, zodat alleen het proces van bestrijding belangrijk wordt.
Het feit dat de regering Bush acht maanden lang passief het wereldgebeuren aan zich voorbij liet gaan zou er op kunnen duiden dat men niet in staat is op een geweldloze wijze positieve daden te stellen en dat men heeft gewacht op een situatie waarin men door het stellen van negatieve daden positief kan zijn.
Geweld is in dat geval geen kracht, maar een teken van onmacht - en daarom negatief.

Donald Rumsfeld: Wij willen het volk bevrijden

"Wij proberen het Afghaanse volk duidelijk te maken dat wij [...] eraan werken hen te bevrijden van de Talibaan en hun buitenlandse terroristische bondgenoten'', aldus Rumsfeld. Speciale radio-uitzendingen, gericht op Afghanistan, beogen het zelfde doel.
Rumsfeld heeft ook voor het eerst commentaar gegeven op de aanval op een dorp ten oosten van Kabul waarbij volgens de Talibaan bijna 200 mensen, uitsluitend onder de burgerbevolking, zijn omgekomen. Volgens Rumsfeld gaat het daarbij om secondary explosions van een ondergrondse munitie-opslag die na een trefzeker bombardement tot ontploffing zou zijn gekomen. Het aantal slachtoffers dat de Talibaan hebben gemeld, noemde hij ,,belachelijk''.
Desondanks heeft Rumsfeld gezegd dat doden onder burgers niet te vermijden zijn. ,,Ik geloof niet dat er een oorlog bestaat die dat kan voorkomen'', aldus Rumsfeld.
Op diplomatiek front heeft de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Powell een speciale gezant aangewezen die overleg moet gaan voeren met overzeese Afghanen, regeringen in de buurlanden van Afghanistan en voorzover mogelijk met de betrokken partijen in Afghanistan zelf over de vorming van een nieuwe regering na de eventuele val van de Talibaan.
Hoewel de VS zeggen geen invloed te willen uitoefenen op de vorming van een nieuwe regering in Afghanistan, heeft Washington de Talibaan veroordeeld als een regering die niet de belangen van de bevolking van Afghanistan dient. (Reuters, AP, 2001)

Taliban minister makes secret trip to offer trial in third country
The Guardian, 17-10-2001

A senior Taliban minister has offered a last-minute deal to hand over Osama bin Laden during a secret visit to Islamabad, senior sources in Pakistan told the Guardian last night.
For the first time, the Taliban offered to hand over Bin Laden for trial in a country other than the US without asking to see evidence first in return for a halt to the bombing, a source close to Pakistan's military leadership said. But US officials appear to have dismissed the proposal and are instead hoping to engineer a split within the Taliban leadership.
The offer was brought by Mullah Wakil Ahmed Muttawakil, the Taliban foreign minister and a man who is often regarded as a more moderate figure in the regime.
He met officials from the CIA and Pakistan's ISI intelligence directorate in Islamabad on Monday. US officials pressed the minister for a sweeping change in the regime.
"They are trying to persuade him to get the moderate elements together," another source said. (The Guardian, 17-10-2001)

President BUSH has told the Taliban that the bombing of Afghanistan will end if they give up Osama bin Laden and comply with other U.S. demands. This proposition may play well in Peoria or even London but not in Kabul or Kandahar.
For all of Slobodan Milosevic's bluster and disdain for America during the Kosovo war, the Yugoslav leader caved in because he got the message. The Taliban don't. And President Bush's ultimatums inflame Afghan passions against the United States. Even worse, they help Osama bin Laden.

The Pashtuns, Afghanistan's dominant ethnic group to which much of the Taliban belong, are a
The Pashtuns live by an austere code of conduct known as the pashtunwali. If America's engagement in Afghanistan -- whether war or peace or nation building -- is to be productive, the Bush administration must consider this code and speak to the Afghans in a symbolic and cultural language they understand.

Central to Pashtunwali is 'nang', or honor. The tribesman is taught that death is preferable to a life without honor.
The Bush administration may think it is giving the Taliban a way out, but the ultimatums heighten the Afghans' sense that honor is being challenged. Literally, Bush's offers add insult to injury.
Their public nature, tone and uncompromising language cause the Pashtun to invoke the other major tenet of the code, badal, or revenge.
The only way to redeem one's honor is to avenge it. The Taliban are vowing to do that.

'Eer en Schande' tegenover 'Schuld en Boete'
Commentaar WD 2001

Zoals uit het bovenstaande artikel blijkt beschikt het machtigste land van de wereld - de Verenigde Staten - niet over diplomaten.
Amerika is een oorlogsmachine. Aan diplomatie heeft Amerika nooit gedaan. Alles wat men aan diplomatieke successen heeft geboekt in het verleden was gebaseerd op gebruiken en misbruiken, manipuleren, kopen, afdwingen en andere onsympathieke methoden, die binnen een normaal samenlevingsverband door iedere partner zullen worden afgewezen.
De ergste vorm van misbruik was het akkoord dat werd gesloten met de Egyptische president Anwar Sadat. Sadat had de meest nobele bedoelingen, maar zijn nobele bedoelingen werden belachelijk gemaakt door Amerika en Israel, die van een sympathieke vredelievende figuur een slappe, eerloze figuur maakten, waar alle andere Arabieren alleen maar met diep misprijzen op neer kunnen blikken.
De vrede met Egypte had alleen maar ten doel de Arabische wereld te splijten. Een goede, positieve bedoeling zat er niet achter.

Eer en Schande spelen in de wereld van het Midden-Oosten een grote rol. Het ergste wat je een mens daar aan kunt doen is hem zijn eer afpakken. En wanneer je terugblikt op het gedrag van Amerika en Israel, dan kun je alleen maar de conclusie trekken dat hun beleid erop was gericht de Arabische en/of moslimnaties te onteren.
Mogelijk niet eens met opzet, maar domweg vanuit onwetendheid en de botte onwil intellectuelen in dienst te nemen die bereid en in staat zijn de psychologie van de ander te bestuderen.

In het Westen wil men al snel proberen de ander schuldgevoelens op te dringen, wanneer hij iets doet wat als slecht wordt gezien. Maar dat inspelen op schuldgevoelens werkt niet bij mensen die zich onteerd voelen. Je kunt mensen die je onteerd hebt niet veroordelen vanuit een primitieve christelijke 'jij bent schuldig'-optiek.
Waar je mee moet beginnen is met mensen duidelijk maken dat je ze niet wilt schandaliseren, 'voor paal wilt zetten' - om het eenvoudig uit te drukken.
Wanneer in Irak Saddam Hoessein zegt dat Amerika moet kiezen voor waardigheid en wijsheid, dan wil hij daarmee zeggen dat je alleen resultaten kunt bereiken wanneer je voorkomt dat de ander eerloos door het leven moet gaan.
Saddam Hoessein heeft weliswaar de oorlog tegen Amerika verloren, maar niet zijn eer. Anwar Sadat heeft vrede gesloten, maar ten koste van zijn eer. Daarom is Saddam Hoessein momenteel een held en hoor je binnen de Arabische wereld nooit meer iets over Anwar Sadat, die toch een veel sympathiekere figuur was.
Sadat is misbruikt door Amerika en Israel. Men heeft hem zijn eer afgenomen en na zijn dood heeft men nauwelijks de moeite genomen van hem een eervol man te maken, een grootheid, die gevallen is voor een goede zaak: de zaak van de vrede in het Midden-Oosten.